~~Boşversene Küçük Hanım~~

Seni göremiyorum.
Gözlerimi her kapadığımda etrafımda hissetiğim o sıcaklık… Lakin…
Açıl susam açıl …
Açıl göz kapaklarım ağır ağır açıl…
Sen
yoksun.
Ruhun etrafımda göksel danslarla dolaşıyor. Ve bazen soluklarını bile hissediyorum. Havayı kokluyorum ağır ağır. Hanımeli ve zambak … Arada tanıyamadığım bir koku daha. Sana ait olamalı diyorum. Etrafımda benimle oyun oynuyor gibi dolaşıyorsun ve gelip geçen her kadın silüyetine bürünüyor. Yüzünü daha önce gördüm mü … Ya sesin duydum mu söyler misin Bayan X kimsin sen ve gizemin kaç yıl daha üzerimde hüküm sürecek.
Lanetli bir ruh gibi dolaşıyorum ortalıkta.
Bir sonraki kelimemi bilmediğim gibi bilmiyorum seni.
Lakin bu hissin verdiğim vecd ile yazıyorum ve yazarken ekran üzerinden okuyorum kendimi.
Tıpkı seni hem bilmeyip hem biliyor olmak gibi.
Her göğün altına her gökkuşağının ardına mı bakmam gerek.?
Sen misin ?
Belki bir sonraki ve yahut bir sonraki kimse sen değil ve kimse ben değil. Biliyorum ardında sorular bırakmayacak cevaplarla geleceksin bana. Yahut koşacağım kucaklamaya.
Çalakalem yazıyorum. Buna yazmak denirse.
Göğsümde hep tamamlayamadığım bir soluk. Ne kadar derin çekersem çekeğim yetmedi yetmeyecekte bu dünya dar geliyor bana nerelerde aramalıyım seni. Asla bitiremeyceğim bir arayış gibi mi gözüküyor oradan? Bir son mu vermeliyim buna?
Bir işaret mi beklemeliyim Tanrımdan ? Ve yahut susmalı ve kabul mu etmeliyim ruhsuz insanlar gibi duygusuzluğu.
Bebek kokulu düşleri silmeli miyim 26 yaşında.

sen; bütün hisler ;yalan. Ve dünyada hiç aşk var olmamış gibi
geliyor. Yeryüzünü bu ağırlıkla sınayamam ki?

Ellerine ihtiyacaım var aşkım… Bu kelimeyi ne kadar uzun zamandır söylemedim biliyor musun? Ve hala dilime yakışmıyor.

Susuyorum lanet olsun. Bu kadarı ağır bana bu kadarı çok cocukça bu kadarı fazla toz pembe… Bu kadarı gerçek olamayacak kadar hayali…

 

08.07.2012 / rustynail