~~Welcome to Your Home Rust!~~


Bir adım daha atıyorum … İşte algımın olması gerektiği yer. Lanet olası çürük et kokusu. Baş ağrısı yüzlerce günlerin yorgunluğu… Nasırlaşmış deri… Yumuşak bir kalp. Kıvam arttırıcı E348 ve seyreltişimiş ilişkiler.

Eğer gözlerimi görebiliyor olsaydınız size hiçbir şey anlatmak zorunda kalmazdım ve söylemem gerekenler konusunda daha dürüst olabilirdim. Ama inanın bu sizin için zor bir tecrübe olurdu.Özür dilerim.

Benim adım Rust ve ben bir kaçağım… Lanet olası hayatımdan kaçmaya başladığımda bundan tam 26 sene önceydi ve söylenenlere göre doğduğunda ağlamayan çocuklardanmışım ben hani şu donuk bakışlı ve ürkütücü olanlardan.
Dünyayı kendi gözlerinizle gördüğünüz ilk anın ve oluşacak olan ilk görsel anınızın bir kadının bacaklarının arasından olması sizlere ironik gelmesin. Bilirsiniz bazılarının hayatının anlamıdır bu. Benim ise lanetim. Bazıları göğüs emerek büyür ve ölürken de öyle olmak ister. Ben ise bir anneye bile sahip olmak istemeyecek kadar özgür hissederdim her zaman.
Ve bir insan olamayacak kadar uçarı. O yüzden kaçtım hep hepsinden ve her şeyden benden başarmamı istedikleri şeyleri yaptım ve itiraf ediyorum tatminkardı ama kalmak için yeterli sebebim hiçbir zaman olmadı.

Şimdiler de bir şehir daha terk ediyorum. Hiçbir yerden bu kadar nefret etmemiştim. Taki seni görünceye kadar. Bütün bir evreni güzel kılacak kadar büyüleci varlığın… Biliyorum Tanrı bazen varlığını kanıtlamak ister ve senin gibiler gelir dünyaya.
Lanet lanet lanet… yazamıyorummm…

O kadar yorgunum ki güzellik … Dağılıyorum konular … Kurgu … toparlayamak ve ayakta kalamamak.hepsi aynı anada düşüyor ve parmaklarım titremeye başlıyor … Uyumaya uyumaya şaraba ve sana ihtiyacım var…

 

13.08.2012 / rustynail

 

biraz hiss lütfen =>

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir