Zebralar karmaşık şeyleri açıklama konusunda bizden daha başarılılar.

Metro yolculuğu yaparken sıkılırım. Bu sıkıntıyı giderecek en iyi şey insanların tiplerine bakıp onlara komik hayatlar, saçma hikayeler düşünmektir. Bundan 1,5 yıl kadar önceydi. Yine bir metronun bebek arabası yerine sırtımı dayamış geniş geniş çevreme bakınıyorum. Arada bir görünen dış dünya, metronun bir kaç saniyeliğine tünelden çıktığında dünyayı çürümüş bir şekilde düşündüm. Güzel bir yerden yakalamıştım. Buna sebep olan şey bir uzay gemisiydi. Tekrar tünele döndüğümüzde, aklımda bir anlığına çakan sahnemi geliştirmeye başladım. Bilim kurgu severim. Derken ineceğim durağa geldik ve kalabalıkta ağır ağır yürürken, aklımdakileri unutmamak için feysbuktan kendime mesaj yazıyordum.

Zaman içinde birlikte hayal kurabildiğim bir kaç dostuma konudan bahsettim ve üzerine konuşup oldukça güzel muhabbetler çevirdik. Başladım başlayacağım derken, bu akşam bir dostum bana bir film önerdi. Yeni çıkmış. sanki bir yerden hatırlıyormuş.
Dedim ki; “Bana spoylır ver dostum! Sonunu söyle!”

Bilmek istiyordum çünkü hikayeme vurucu bir son düşünmüştüm. Ucu açık ve uzatılabilir. Uzaylılara bağlanabilirdi ya da üst medeniyetlerden varlıklarla devam edilebilirdi. üçleme bir film de yapabilirdiniz on bölümlük bir diziye de. tek filmlik, gizemden boğan, 6. his tadında bir finalle biten filmlerden birisi de olabilirdi.
“Söyle Brus Willis ölü mü?”

Finali anlattırmaya ikna etmişken aniden “Dur anlatma.” dedim. “Gidip filmin sonunu izleyelim.”

Kafamdaki kurgunun birebir aynısıydı. Gerçi ben Natalie Portman ı oynatmazdım ama yine de güzel olmuş. O efsane final benim için sürpriz değildi. Sinemaya ‘6. his’ izlemeye giderken dışarı çıkan bir ergenin boru sesinden Brus’un ölü olduğunu öğrenmiş bir adam gibi hissediyordum.

Bu gece oldukça fazla şey öğrendim. Düşünmeyip yapmalısın. Sen düşünürken onlar yapmış oluyor. Şarkıda diyor ya Adamlardaki eleman, ‘sen peşindeyken onlar tadına baktılar.’ aynen o hesap. ‘Bilmek’ tam anlamıyla ‘sikik’ bir durum. 🙂

Tamamını izlemedim ama filmin her şeyini biliyorum. Filmin adı Annihilation. Oturun izleyin. Kafanıza takılan soru olursa sorun, anlatayım. 🙂

Şimdi bir şey deniyorum. Sosyal medya simsarlarının, toplum mühendisleriyle ortak çalışıp, ülkeleri yönetmek için kişisel bilgilerin satılıp herkesin kar sağladığı bir dünyada, bazı karmaşık şeyleri zebralarla anlatabilme yeteneğine sahip bir adamın komplo teorilerinin kişisel bilgisayarından alınıp filminin çekilmesiyle ilgili bir konu üzerine düşünmeye başladım. Adam, bütün hayatını ardı ardına çıkan filmlerden izliyor filan. Ben bu aklımda yeni oluşan fikri geliştiredurayım. Nasılsa seneye izleriz. 🙂

Yanlış anlaşılmasın, olumsuz birisi değilim. Fikrimi çaldılar demiyorum. Fikrimin filmi çıktı diyorum. 🙂 Kinaye yapmıyorum ‘ortak bilinç’ diyorum.

Ne alaka deme. Bunu sana zebralarla kanıtlayacağım.  ‘Madagaskar 2 filmi. New York’lu zebra Marty’nin özel tükürük hareketini, Afrika’daki diğer bütün zebraların yapabildiği sahne.

Hepimiz zebrayız dostum. Sen yapabiliyorsan ben de yapabilirim. Sen düşündüysen ben de düşünmüşümdür. Bilimsel şekilde de anlatılabilir ama zebralar karmaşık şeyleri açıklama konusunda bizden daha başarılılar.

Sylvan.
18203

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir