patlamak


yeni yıl eski yıllar ve gelecekteki belirsiz yıllar… başından beri değişmeden devam eden yaşam… bitmeyen koşuşturma, sonsuz savaş. sonsuz yineleyiş. sonsuz başlangıç çizgilerini yüzüne yapıştıracak zaman… sonsuzluk, yarın kadar yakın. sonsuzluk içinde olduğunu anladığında var olan, içinden çıktığında sonunu bulduğun bi’şey. yani yok bi’şey. ve zamanın akışı ve akıştaki debelenme ya da başını zamana gömdüğündeki boğulma hissi, zamana karşı yapılan anlamsız savaş. öldüğün anda kazanacağın, kazandığın anda her şeyin sona ulaştığı ve yahut sonsuzluğa… karıştığı(n)(acağın) (belki) (yine bir yineleme.) bu da bi’şey. ama yok. ve …mışlık hissinde hissizliğe karışıklığın. beynindeki sinyaller. yanıp sönen ve durmaksızın siren sesleriyle şakaklarında patlayan bi’şeyler […]

bi’şey


– oluyor böyle kara delikler bazen insanın ruhunda. yutuyor… yutuyor … yutuyor… sonra, ya patlıyor ya çok küçülüp ağırlaşıyor. benimki küçüldü ve mideme oturdu. – patlarsa iyi ağırlaşırsa leş bir deneyim olacak senin için. – tabi her şey kafamda yaşanacağından her hangi bir can kaybından şüphelenmiyorum. – kalıcı hasarda olmayacaktır… belki sadece kısa süreli bilinçli hafıza kaybı… – evet… unutulacak bir şey varsa o evrede halledilecek. belki kafan bildiğin çöplerden arınır. belki iyi bile gelebilir sana bu yutulma hissi. – emin değilim. midemde patlamak üzere bir karadelik hissiyle oturmak çok garip. – geride bıraktıkları kadar temizdir insan… arada temizlenmek mümkündür. […]

patlamak… 02.04.2015