Souls


arayışa başlamadan nasıl anlaşıldı ruhun kaybolduğu? Yaşamı bir tramvay misali bir çizgiden sapmadan devam edenler nasıl kayboldular? kendine gömüldün desek; kafanın içi de derin değil halbuki. oturup hayal bile kurmuyorsun… suni bir gündemde varsın sen, elinde bir plastik… yürümüyor, koşmuyor, konuşmuyorsun gerçekten. eylemlerin gerçekliği yansıtmıyor. suni solunumlarla hayattasın. ondandır ki hırıltılı nefesin. gerçekten nefes alıyor musun? burada mısın gerçekten? (ekranı tıklıyorum.) ve kokuyorsun… üzerine sinen korkunun kokusu. ondan arınmak için bedenine sıktığın kokulu gazlara rağmen pis kokuyorsun. burada oturup bir plastiğin içinde kaybolmaya başlıyorsun. aslında bir yere gidemedin, sadece andasın. sonra birden ‘pufff’ yokoluyorsun.      

Lost Souls.