virüs


Nereden başlayıp nasıl anlatacağımı bilmiyorum.  Eski bir şarkı kadar kolay değil hiçbir şey. Tek bildiğim işler buraya varmadan önce de yalnızdım… (O zamanlar, artık uzak bir hayal. Bitmiş bir hikaye. Uyanılmış bir düş.) Düş demişken, ben şu an düşüyorum. Parmağımı şıklattığımda uyanacağım ve gelinen noktadan durup durumumu izleyeceğim. Bu noktaya varmadan önce, öfkem, varlığımı benden uzak tutuyordu. Onu küçük bir kafese tıkmıştı ve sistematik olarak benliğime zulmediyordu.  Geçmişin kafasına silahı dayamış ve geleceğine küfrediyordu varacağım noktanın. Sonunda dayanamayıp, merkezinde durduğum noktadan düştüm. Düşüşüm adeta bir düşü andırırcasına bulanık ve anlaşılmazdı. Gerçekliğe dönüşüm o denli hızlı olmuştu ki; kafama birazdan girecek olan […]

D-Ü-Ş-T-Ü


her şey sırasıyla şöyle oldu… patladım. eksildim. çürüdüm… bittiğini sanmıştım… sonrası tam bir acayiplikti. sessizlik önce açık yaralarımdan başladı. içimi kaplayarak devam etti. derim morardı şiştim ve patladım… etlerim çürüyüp kemiklerimden döküldükçe,yaz göğünün altında ilahi bir çıplaklıkla başbaşa kaldım. iskeletim ufalandı. parçalandım ve ayrıştırıldım. sessizlik bütün dünyamı ele geçirip yutmuştu. en ufak bir çıtırtı, şehir uğultusu, insan sesi duymadan geçen bin yıl boyunca neye mal olacağını bilmeden bekledim ve sustum. durumu kabullenmiştim. tam alışacağımı anladığım anda şimdi içimden bir ses “dönüşümün başladığını” söylüyor. uzun zamandır duyduğum ilk şey. düşündüm ki; atomlarım dünyamın her yerine dağılacak ve bir şeylerin içinde tekrar can bulacak… onların varlığında küçük bir […]

04.04.2015 tarihli seyirme…


ben, insan… dünya üzerinde ki sivilce… ne onunla bütün, ne kendimle tamım… ben dünya ve evren arasına sıkışmış, küçük bünyemdeki kainattan büyük düşlerimle kendimi ondan üstün sanan kendimi her şeyin dışında tutuyorum. bütünleşmeyi reddediyor, yok olmaktan korkuyorum… ben, insan… başlangıcımla sonumu başlatan, bittiğimde yanımda herşeyi götüreceğini zanneden… ben virüs… ben, sonsuzlukta kendine sınırlar çizen, ben yok etme mekanizması… ben kendini sıkıştırdıkça özgürleştiğini sanan. patladığında cürmü kadar iz bırakan… sen insan…  hatalarının üzerinin yanlışla kapatan.  küçüldükçe devleştiğini düşünen. artık beni bırak.. ben olmaktan kurtar beni onunla bir bütün kıl. beni bırak ben artık sen olmak istemiyorum… sylvan.

ben… virüs…